Profil podłużny wodociągu — krok po kroku (z eksportem DXF)

5 min czytania
Profil podłużny wodociągu — krok po kroku (z eksportem DXF)

Profil podłużny wodociągu rysuje się inaczej niż kanalizacyjny — i wbrew pozorom nie jest prostszy. Tu nie rządzi spadek grawitacyjny, więc osi rury nie wyznacza Ci pochylenie dna. Decydują trzy rzeczy: przykrycie wynikające ze strefy przemarzania, uzbrojenie węzłów (zasuwy, hydranty, odpowietrzniki) i kolizje z uzbrojeniem obcym. To zmienia kolejność pracy nad rysunkiem. Poniżej konkretna ścieżka od współrzędnych do oddawalnego DXF.

Czym profil wodociągu różni się od kanalizacyjnego

W kanalizacji grawitacyjnej rzędna dna wynika ze spadku — projektujesz spadek, a głębokość jest pochodną. W wodociągu jest odwrotnie: rura może iść praktycznie poziomo albo kopiować teren, a o jej zagłębieniu decyduje minimalne przykrycie nad wierzchem rury, tak żeby przewód leżał poniżej strefy przemarzania gruntu. Spadki na profilu wodociągu projektuje się głównie pod odpowietrzenie i odwodnienie sieci (wznoszenia do odpowietrzników, obniżenia do odwodnień), a nie pod przepływ. Dlatego profil czyta się od przykrycia, nie od spadku.

Co musi zawierać profil wodociągu

Lista kontrolna do uzgodnień (ZUD, gestor sieci):

  • trasa z pikietażem i rzędne terenu istniejącego oraz projektowanego,
  • rzędna osi (lub wierzchu) rury w węzłach,
  • przykrycie minimalne kontrolowane na całej długości,
  • zasuwy, hydranty, węzły z uzbrojeniem,
  • skrzyżowania z sieciami obcymi z rzędną kolizji,
  • rury ochronne (osłonowe) pod drogami i pod kolizjami,
  • średnica i materiał odcinków, długości.

Tabela: minimalne przykrycie wg stref przemarzania

Głębokość przemarzania gruntu w Polsce wyznacza norma PN-81/B-03020, która dzieli kraj na cztery strefy o umownej głębokości przemarzania hz. Przewód wodociągowy układa się tak, aby jego wierzch znajdował się poniżej tej strefy — w praktyce projektowej przyjmuje się przykrycie nie mniejsze niż hz + 0,2÷0,4 m ponad wierzch rury (margines bezpieczeństwa wg PN-B-10725 i praktyki eksploatacyjnej).

Strefahz (głębokość przemarzania)Orientacyjne min. przykrycie wodociągu
I (zachód, np. wielkopolskie)0,8 m~1,0–1,2 m
II (centrum)1,0 m~1,2–1,4 m
III (wschód)1,2 m~1,4–1,6 m
IV (północny wschód, Suwalszczyzna)1,4 m~1,6–1,8 m

Strefę dla konkretnej lokalizacji i przykrycie dla danego rodzaju sieci policzysz w naszym darmowym kalkulatorze strefy przemarzania gruntu — wynik możesz od razu przenieść na profil.

Krok po kroku w Altivo

1. Punkty z pikietażem. Wklej współrzędne węzłów (X, Y, opcjonalnie Z) prosto z Excela albo z tabeli z CAD-a. Układ PL-2000 obsługiwany wprost, duże współrzędne sprowadzane offsetem do okolic zera. Ustaw rodzaj sieci na wodociąg — wtedy profil liczy się względem osi rury, a domyślne średnice i materiał (np. PE100, PVC) są sensowne.

Lista punktów w edytorze Altivo: pikietaż (X), rzędne terenu i typy obiektów (hydrant, zasuwa, odpowietrznik) przy węzłach W1–W6, a na rzucie skrzyżowanie z kanalizacją

2. Rzędne terenu. Uzupełnij rzędne terenu istniejącego w węzłach (i dodatkowe punkty terenowe między węzłami, gdy teren faluje). To one wyznaczają, ile musisz zejść, żeby utrzymać przykrycie.

3. Zagłębienie / oś rury. Zadaj zagłębienie lub rzędną osi tak, by przykrycie nad wierzchem rury nie spadło poniżej minimum dla Twojej strefy. Przykrycie jest kontrolowane na całej trasie — od razu widzisz, gdzie rura podchodzi za płytko.

4. Obiekty — uzbrojenie. Z biblioteki obiektów nanosisz hydranty, zasuwy, odpowietrzniki, węzły. Każdy obiekt kotwiczy się do węzła lub odcinka i pojawia się na rzucie oraz w profilu.

5. Skrzyżowania. Kolizje z sieciami obcymi (kable, gazociąg, kanalizacja) oznaczasz jako skrzyżowania — pojawiają się automatycznie na rzucie i w profilu z rzędną kolizji. Pod drogami i w kolizjach wstawiasz rurę ochronną.

6. Tabela profilu. Konfigurujesz wiersze tak, jak wymaga sprawdzający: rzędna terenu istniejącego i projektowanego, rzędna osi rury, przykrycie, długości i pikietaż, średnica i materiał. Włączasz tylko to, co ma być na rysunku.

7. Eksport DXF. Plik z podwójną skalą (osobno pozioma i pionowa, np. 1:500 / 1:100), czystymi nazwanymi warstwami i edytowalnym MText — oddawalny od razu, bez sprzątania warstw pod ZUD czy gestora. Otworzysz go w AutoCAD, BricsCAD, ZWCAD czy GstarCAD.

Okno eksportu DXF w Altivo: wybór skali poziomej i pionowej, zakres węzłów od–do oraz szacowana szerokość rysunku i format arkusza (A4–A1)

Najczęstsze pytania

Jaka jest minimalna głębokość ułożenia wodociągu? Tyle, by wierzch rury leżał poniżej strefy przemarzania hz dla danej lokalizacji, z zapasem 0,2–0,4 m. W praktyce 1,0–1,8 m w zależności od strefy. Płycej tylko z dociepleniem (otulina, płaszcz grzejny) i odpowiednim uzasadnieniem.

Czy profil przyłącza wodociągowego rysuje się tak samo? Tak co do zasady — przyłącze to krótszy odcinek od węzła do budynku, rządzony tym samym przykryciem. To temat osobnego, krótszego poradnika.

W jakiej skali rysować profil? Standardowo 1:100 w pionie i 1:500 lub 1:1000 w poziomie — podwójna skala jest w eksporcie DXF ustawiana niezależnie.

Skąd wziąć rzędne osi rury? Z zagłębienia liczonego od rzędnej terenu, kontrolowanego przykryciem. Więcej o rzędnych i pikietażu w artykule Pikietaż i rzędne w profilu podłużnym.

Co zyskujesz

Profil wodociągu, który ręcznie składa się pół dnia w CAD-zie i Excelu, tutaj jest kwestią kilku świadomych decyzji projektowych i minut. Bez instalacji, w przeglądarce — wynik wpina się w Twój warsztat CAD, niczego nie zastępując.

Zobacz też: Profil podłużny kanalizacji krok po kroku, Jak dodawać skrzyżowania i obiekty, Układ PL-2000 w CAD.

Wypróbuj za darmo — 7 dni, bez podawania karty.

Gotowy na projektowanie bez bólu?

Altivo to najszybszy sposób na wygenerowanie czystego DXF-a. Wypróbuj już teraz.

Uruchom bezpłatną aplikację